loading...

حسام قدس

بازدید : 265
سه شنبه 24 خرداد 1401 زمان : 23:59

فرونشینی جنسی در چه قسمتی از چرخه پاسخ جنسی قرار دارد؟ آخرین مرحله از چهار گانه پاسخ جنسی، مراحله جنسی می باشد. در این مرحله، بدن به حالت سکون قبل از رابطه جنسی بر می گردد اما برخی احساس متفاوتی را تجربه می کنند. چرا؟

اگر ارگاسم روی دهد این مرحله به سرعت اتفاق می افتد و فرد آرامش و لذت را تجربه می کند اما در صورتی که ارگاسم رخ ندهد، مرحله فرونشینی ساعت ها طول می کشد و حتی با احساس ناراحتی و ناکامی همراه می باشد.

مرحله فرونشینی جنسی مانند دیگر مراحل پاسخ جنسی در میان زنان و مردان با تفاوت هایی همراه می باشد، که در ادامه مقاله به بررسی آن می پردازیم، علاوه بر این تغییرات فیزیکی و روانی که در مرحله فرونشینی رابطه جنسی ایجاد می شود را مورد بررسی قرار می دهیم.

در صورتی که عملکرد جنسی به صورت ناقص انجام شود با اختلالات روانی همراه خواهد بود که در این شرایط زوجین می توانند از مشاوره جنسی کمک بگیرند تا به ثبات روانی برسند و لذت و خوشی در روابط بیشتر احساس شود.

مرحله فرونشینی جنسی

همان طور که گفته شد رابطه جنسی از چهار مرحله تشکیل شده است که شامل آغاز میل جنسی، برانگیختگی جنسی، ارگاسم و فرونشینی جنسی می باشد.

مرحله فرونشینی جنسی آخرین مرحله از رابطه جنسی می باشد که بعد از ارگاسم به وقوع می پیوند و یا در صورت عدم ارگاسم، فرد به تدریج دچار فرونشینی جنسی می شود. ممکن است فرونشینی جنسی در این حالت ساعت ها طول بکشد و احساس ناخوشایند و حتی ناراحت کننده ای را در فرد ایجاد کند.

در چرخه پاسخ جنسی بسیار اهمیت دارد که سه مرحله اول به چه صورت سپری شود تا فرد بتواند در مرحله آخر که فرونشینی جنسی است احساس لذت و خوشی را تجربه کند و به آرامش برسد، گاهی اوقات فرد به ارگاسم نمی رسد اما می بیند که شریک جنسی اش به اوج لذت رسیده است در این شرایط حس رضایت به سراغ او می آید و از رابطه جنسی اش راضی می شود.

تغییرات جسمی و روانی در فرونشینی جنسی

در مرحله فرونشینی جنسی تغییراتی در جسم و روان فرد ایجاد می شود که برخی از تغییرات شامل موارد زیر می شود:

  • تغییراتی که در فرد ایجاد می شود به حالت اولیه بر می گردد.
  • عروق احتقان از بین می رود.
  • حالت نعوظ و تحریک از بین می رود.
  • رطوبت واژن نیز تمام می شود.

از نظر روانی احساس فرد بسته به رابطه جنسی او دارد و در برخی از موارد باعث کاهش تنش و دستیابی به آرامش می شود اما گاهی اوقات بالعکس می باشد و فرد احساس سرخوردگی، ناامیدی و یاس می کند.

در صورتی که این ناکامی زیاد باشد رضایت رابطه جنسی و زناشویی کاهش می یابد و این مسئله افسردگی، اضطراب و دیگر اختلالات را به همراه خواهد داشت.

بعد از فرونشینی جنسی زنان اگر به ارگاسم رسیده باشند احساس آرامش و خوشی به آن ها دست می دهد. در عین حال ممکن است فرد بی حالی و خستگی را تجربه کند که در مردان بیشتر نشان داده می شود.

فرد در این مرحله نیاز به آرامش و استراحت دارد و باید ساعتی را به استراحت بگذراند. اگر زوجین با این تفاوت ها آشنا نباشند ممکن است دلخوری را تجربه کنند.

آگاهی در مورد مسائل جنسی و تفاوت های جنسی باعث می شود تا افراد درک بهتری از یکدیگر داشته باشند. توجه به این نکات بسیار مهم است و باید در اولین رابطه جنسی آن ها را در نظر گرفت. زیرا اولین رابطه جنسی پایه گذار احساسات جنسی روابط بعدی می باشد.

تفاوت های زنان و مردان در فرونشینی جنسی

زنان و مردان در مرحله فرونشینی جنسی تفاوت هایی با یکدیگر دارند و نیازهای آن ها متفاوت می باشد به عنوان مثال زنان بعد از مرحله ارگاسم و در مرحله فرونشینی نیاز به توجه و محبت دارند و دریافت محبت در هر کدام از آن ها متفاوت است.

برخی از آن دوست دارند آغوش کشیده شوند و نوازش جسمانی دریافت کنند، در حالی که برخی از آن ها دوست دارند همسرشان با آن ها صحبت کند، تنهایی را تجربه کننده و غیره.

اما اکثر آن ها خواهان توجه و محبت هستند زیرا رابطه جنسی برای زنان نوعی صمیمیت زناشویی می باشد و زنان در مرحله فرونشینی جنسی نیاز دارند ابراز محبت ادامه داشته باشد.

برخی از مردان به این مرحله توجه نمی کنند و یا نسبت به این مرحله آگاهی لازم را ندارند در نتیجه بدون توجه به نیاز زنان، آن ها را رها کرده یا می خوابند. این نوع رفتار مردان برای زنان اذیت کننده هستند.

اما توجه داشته باشید که مردان بعد از فرونشینی جنسی نیاز به استراحت و آرامش دارند، ولی می توانند نیاز خودشان را کمی به تعویق بیندازند تا نیاز همسرشان برآورده شود و رضایت هردو طرف در رابطه فراهم شود.

زنان در مرحله فرونشینی جنسی می توانند به فعالیت جنسی شان ادامه دهند و برخی از زنان در این مرحله نیاز به شروع دوباره یا ادامه رابطه جنسی را دارند، زیرا زنان می توانند ارگاسم چندگانه را تجربه کنند.

اما مردان بعد از ارگاسم و فرونشینی جنسی از چند دقیقه تا چند ساعت امکان برقراری رابطه مجدد را ندارند و برانگیختگی در همان لحظه برای آن ها امکان پذیر نمی باشد بنابراین پس از ارگاسم امکان دخول و رابطه برای مردان غیر ممکن است.

یکی دیگر از ویژگی مردان بعد از ارگاسم، افزایش تمرکز و بالا رفتن توانایی فکری آن ها می باشد و در این حالت ممکن است ذهنشان درگیر شود و زنان این امر به سردی عاطفی تعبیر می کنند.

در این شرایط زوجین باید در مورد نیازهایشان با یکدیگر صحبت کنند تا با بدن یکدیگر آشنا شوند و سوء برداشت هایشان را به درستی مدیریت کنند تا به دلیل افکار اشتباه به سمت سردی کشیده نشود.

منبع : فرونشینی جنسی پس از ارگاسم

بازدید : 844
سه شنبه 24 خرداد 1401 زمان : 23:55

آندروفوبیا (androphobia) به عنوان ترس از مردان تعریف می شود. این اصطلاح از درون جنبش‌های فمینیستی سرچشمه می‌گیرد تا اصطلاح متضاد «ژینوفوبیا» را که به معنای ترس از زنان است را متعادل کند.

مرد ستیزی ( Misandry ) به عنوان نفرت یا تعصب منفی نسبت به مردان تعریف می شود. نقطه مقابل زن ستیزی است. مردبیزاری می تواند اشکال مختلفی داشته باشد: مانند تبعیض جنسیتی، محرومیت اجتماعی، خشونت علیه مردان، تحقیر مردان، استفاده ابزاری از مردان.

علائم آندروفوبیا یا فوبیا مردان چیست؟

علائم ترس از مردان ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • وقتی مردها را می بینید یا به آن ها فکر می کنید، دچار ترس، اضطراب یا وحشت فوری و شدید می شوید.
  • آگاهی از اینکه ترس شما از مردان غیرمنطقی می باشد اما احساس می کنید نمی توانید آن را کنترل کنید
  • نزدیک شدن به مرد باعث اضطراب و نگرانی شما می شود.
  • اجتناب از موقعیت هایی که ممکن است با مردان روبرو شوید. یا احساس نگرانی یا ترس شدید در موقعیت هایی که با مردان روبرو می شوید.
  • میل شدید برای فرار
  • تنگی نفس
  • تنفس سریع
  • لرزش
  • تعریق شدید
  • در انجام فعالیت های روزانه خود مشکل دارید زیرا از مردان می ترسید.
  • واکنش‌های جسمانی مانند عرق کردن، ضربان قلب سریع، درد در قفسه سینه، یا مشکلات تنفسی
  • حالت تهوع، سرگیجه یا غش هنگام نزدیکی یا حتی فکر کردن به مردان
  • در کودکان، ترس از مردان ممکن است به صورت عصبانیت همراه با چسبیدن، گریه، یا امتناع از ترک والد زن یا نزدیک شدن به مردان ظاهر شود.
  • حالت تهوع
  • سرگیجه
  • تپش قلب
  • خشک شدن دهان
  • از دست دادن کنترل
  • کابوس
  • حمله عصبی
  • ناتوانی در بیان کلمات یا عبارات

ترس از مردان

چه چیزی باعث ایجاد آندروفوبیا در فرد می شود؟

آندروفوبیا یک نوع فوبیا خاص در نظر گرفته می‌شود، زیرا این ترس شدید و غیرمنطقی بوده که معمولاً خطر واقعی را ایجاد نمی‌کنند اما همچنین می‌تواند باعث اضطراب و رفتارهای اجتنابی شود.

آندروفوبیا، مانند سایر فوبیاهای خاص، طولانی مدت است و می تواند بر توانایی شما برای انجام فعالیت های روزمره مانند کار، تحصیل و روابط اجتماعی تأثیر منفی بگذارد.

علت دقیق فوبیا مردان به خوبی شناخته نشده است. اما کارشناسان می گویند که برخی از احتمالات عبارتند از:

  • تجربیات منفی با مردان در گذشته، مانند تجاوز جنسی، تجاوز فیزیکی، سوء استفاده ذهنی یا جسمی، غفلت، یا آزار جنسی
  • ژنتیک و محیط
  • تغییرات در عملکرد مغز

برخی از افراد بیشتر از دیگران در معرض ترس از مردان هستند. این افراد عبارتند از:

  • کودکان (فوبیا بیش تر در اوایل کودکی، معمولاً در سن 10 سالگی رخ می دهد)
  • بستگانی که فوبیا یا اضطراب داشته اند (این ممکن است نتیجه رفتار ارثی یا آموخته شده باشد)
  • خلق و خو ویژه
  • تجربه منفی گذشته با مردان

آیا باید به روانشناس مراجعه کرد؟

ترس از مردان ممکن است به عنوان یک احساس کوچک شروع شود اما به مرور می تواند به یک مانع بزرگ در زندگی روزمره شما تبدیل شود. اگر اضطراب شما ناشی از آندروفوبیا شما باشد، باید به روانشناس مراجعه کنید. علائم زیر نشان می دهد که باید به روانشناس مراجعه کنید.

  • بر عملکرد شغلی یا مدرسه شما تأثیر منفی می گذارد.
  • به روابط اجتماعی یا توانایی اجتماعی بودن شما تاثیر می گذارد.
  • دخالت در فعالیت های روزمره شما

درمان ترس از مردان در کودکان بسیار مهم است. گاهی اوقات ترس از کودکان به مرور بیش تر می شود. اما آندروفوبیا می تواند به شدت بر توانایی کودک برای عملکرد در جامعه تأثیر بگذارد البته ترس آن ها باید با کمک پزشکی حرفه ای برطرف شود.

ترس از مردان چگونه درمان می شود؟

اکثر افراد مبتلا به آندروفوبیا می توانند از طریق جلسات درمانی بهبود یابند. درمان اولیه ترس از مردان شامل روان درمانی است. دو نوع رایج روان درمانی که برای درمان فوبیا مردان استفاده می شود، مواجهه درمانی و رفتار درمانی هستند. در برخی موارد از دارو نیز به عنوان بخشی از برنامه درمانی استفاده می شود، البته دارو درمانی به تنهایی نمی تواند درمان باشد.

درمان از طریق مواجهه

مواجهه درمانی برای تغییر نحوه واکنش شما به مردان طراحی شده است. در طی این درمان به تدریج و به طور مکرر در معرض چیزهایی قرار خواهید گرفت که با مردان ارتباط خواهد داشت. با گذشت زمان، قرار گرفتن تدریجی در برابر مردان باید به شما کمک کند تا افکار، احساسات مرتبط با ترس از مردان را مدیریت کنید.

برای مثال، درمانگر شما ممکن است ابتدا عکس‌هایی از مردان را به شما نشان دهد و سپس شما را وادار کند به صدای ضبط شده مردان گوش دهید. پس از آن، درمانگر از شما می‌خواهد ویدیوهایی از مردان را تماشا کنید و سپس به آرامی به یک مرد واقعی نزدیک شوید.

درمان شناختی رفتاری (CBT)

درمان شناختی رفتاری از سایر تکنیک‌های درمانی استفاده می‌کند تا راه‌های متفاوتی را برای مشاهده و مقابله با ترس از مردان به شما آموزش دهد. درمانگر شما به شما یاد می دهد که چگونه:

  • ترس خود را به گونه ای متفاوت ببینید.
  • با احساسات فیزیکی مرتبط با ترس خود کنار بیایید.
  • با تأثیری که ترس بر زندگی شما گذاشته است برخورد کنید.

جلسات درمان شناختی رفتاری به شما کمک می کند به جای اینکه بر افکار و احساسات خود غلبه کنید، حس اعتماد به نفس یا تسلط بر افکار و احساسات خود به دست آورید.

منبع : ترس از مردان | از تشخیص تا درمان

بازدید : 3024
جمعه 20 خرداد 1401 زمان : 12:09

اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی در مدرسه آشوب به پا می کند؟

مدرسه می‌تواند برای دانش‌آموزان مبتلا به اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی چالش‌برانگیز باشد، اما در اینجا نحوه کمک به موفقیت فرزند کودک یا نوجوان در کلاس درس آورده شده است.

اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی در مدرسه

فرزندتان را برای موفقیت در مدرسه آماده کنید

محیط کلاس می تواند چالش هایی را برای کودک مبتلا به اختلال کم توجهی بیش فعالی (ADD) ایجاد کند. وظایفی که این دانش‌آموزان برایشان سخت‌ترین کارهاست (بی‌حرکت نشستن، آرام گوش دادن، تمرکز کردن) همان کارهایی هستند که باید در طول روز انجام دهند.

شاید ناامیدکننده‌تر از همه این باشد که بیشتر این کودکان می‌خواهند یاد بگیرند و مانند همسالان معمولی خود رفتار کنند. نقایص عصبی و عدم تمایل کودکان مبتلا به اختلال کمبود توجه را از یادگیری به روش های سنتی باز می دارد.

به عنوان والد، می توانید به فرزندتان کمک کنید تا با این کمبودها کنار بیاید و بر چالش هایی که مدرسه ایجاد می کند غلبه کند. می‌توانید با فرزندتان برای اجرای استراتژی‌های عملی برای یادگیری هم در داخل و هم در خارج از کلاس کار کنید و با معلمان در مورد اینکه چگونه فرزندتان به بهترین شکل بتواند یاد بگیرد ارتباط برقرار کنید.

با حمایت مداوم، استراتژی‌های زیر می‌توانند به فرزند شما کمک کنند از یادگیری لذت ببرد، با چالش‌های آموزشی روبرو شود و موفقیت در مدرسه و فراتر از آن را تجربه کند.

نکاتی برای کار با معلمان

به یاد داشته باشید که معلم فرزند شما وظایف زیادی دارد: علاوه بر مدیریت گروهی از کودکان با شخصیت ها و سبک های یادگیری متمایز، آن ها همچنین می توانند حداقل به یک دانش آموز مبتلا به اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی در کلاس کمک کنند.

معلمان ممکن است تمام تلاش خود را به کار گیرند تا به کودک شما که دچار اختلال کمبود توجه است کمک کنند تا به طور موثر یاد بگیرد، اما مشارکت والدین می تواند به طور چشمگیری آموزش کودک را بهبود بخشد.

شما این قدرت را دارید که با حمایت از اقدامات انجام شده در کلاس، شانس موفقیت فرزندتان را بیشتر کنید. اگر بتوانید با معلم فرزندتان کار و از او حمایت کنید، می توانید مستقیماً بر تجربه یادگیری فرزندتان که اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی دارد، در مدرسه تأثیر بگذارید.

راه‌های مختلفی وجود دارد که می‌توانید با معلمان کار کنید تا فرزندتان را در مسیر مدرسه نگه دارید. با هم می توانید به فرزندتان کمک کنید تا یاد بگیرد که مسیر خود را در کلاس پیدا کند و در چالش های روزمره مدرسه به طور موثر کار کند.

به عنوان والدین، شما وکیل فرزندتان هستید. برای موفقیت فرزندتان در کلاس درس، ضروری است که نیازهای او را با بزرگسالان مدرسه در میان بگذارید. به همان اندازه باید به آنچه معلمان و سایر مسئولان مدرسه می گویند گوش دهید.

مطمئن باشید که ارتباط با مدرسۀ فرزندتان سازنده است. سعی کنید به خاطر داشته باشید که هم شما و هم کارکنان مدرسه هدف مشترکی دارد و آن هدف این است که بفهمید چگونه به بهترین نحو به موفقیت فرزندتان در مدرسه کمک کنید.

چه در صحبت رو در رو، چه از طریق ایمیل یا ملاقات حضوری، سعی کنید آرام و مهمتر از همه مثبت باشید (نگرش مثبت و سازنده می تواند در برقراری ارتباط با مدرسه کمک زیادی به شما بکند).

درمان اختلال نقص توجه در مدرسه

برنامه ریزی از پیش

می توانید قبل از شروع سال تحصیلی ترتیبی دهید که با مسئولان مدرسه یا معلمان صحبت کنید. اگر سال تحصیلی شروع شده است، برنامه ریزی کنید که حداقل به صورت ماهانه با یک معلم یا مشاور صحبت کنید.

جلسه برگزار کنید

در مورد زمانی که هم برای شما و هم برای معلم فرزندتان مفید باشد، توافق کنید و به آن پایبند باشید. اگر مانعی وجود ندارد، کلاس درس فرزندتان را ملاقات کنید تا بتوانید محیط یادگیری فیزیکی او را درک کنید.

با هم هدف‌گذاری کنید

در مورد امیدهای خود برای موفقیت فرزندتان در مدرسه صحبت کنید. با هم اهداف مشخص و واقع بینانه را بنویسید و در مورد چگونگی کمک به فرزندتان برای رسیدن به آن ها صحبت کنید.

با دقت گوش کنید

معلم فرزندتان نیز مانند شما می خواهد موفقیت او را در مدرسه ببیند. به آنچه می گویند گوش دهید (حتی اگر گاهی شنیدن آن سخت باشد). درک چالش های فرزندتان در مدرسه، کلید یافتن راه حل های موثر است.

اطلاعات خودتان را به اشتراک بگذارید

شما سابقۀ فرزندتان را می دانید و معلم فرزندتان هر روز او را می بیند: هر دو اطلاعات زیادی دارید که می تواند به درک بهتر مشکلات فرزندتان منجر شود. مشاهدات خود را آزادانه به اشتراک بگذارید و معلمان فرزندتان را تشویق کنید که همین کار را انجام دهند.

سوالات سخت را بپرسید و یک تصویر کامل ارائه دهید

حتماً داروهایی را که فرزندتان مصرف می‌کند فهرست کنید و سایر روش‌های درمانی را نیز ارائه دهید. با معلم در میان بگذارید که کدام تکنیک برای فرزندتان در خانه خوب است (و کدام نه). بپرسید که آیا فرزندتان در مدرسه، از جمله در زمین بازی، مشکلی دارد یا خیر. دریابید که آیا آن ها واجد شرایط کمک به یادگیری فرزندشما هستند یا خیر.

توسعه و استفاده از یک برنامه رفتاری

کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی قادر به رفتار مناسب در کلاس هستند، اما برای کنترل علائم خود به ساختار و انتظارات روشن نیاز دارند.

به عنوان والدین، می‌توانید با ایجاد یک برنامه رفتاری برای فرزندتان و پایبندی به آن به او کمک کنید. هر نوع طرح رفتاری را که تصمیم به اجرای آن دارید را با همکاری نزدیک با فرزندتان و معلمش ایجاد کنید.

کودکان مبتلا به اختلال کمبود توجه بهترین پاسخ را به اهداف خاص و حمایت‌های روزانه و همچنین پاداش های ارزشمند می دهند.

بله، ممکن است مجبور شوید یک هدیه کوچک برای فرزندتان تعیین کنید تا به او انگیزه دهد تا در کلاس بهتر رفتار کند. برنامه‌ای ایجاد کنید که شامل پاداش‌های کوچک برای پیروزی‌های کوچک و پاداش‌های بزرگ‌تر برای دستاوردهای بزرگ‌تر باشد.

نکاتی برای مدیریت علائم اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی در مدرسه

اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی به طور متفاوتی بر مغز هر کودک تأثیر می گذارد، بنابراین هر مورد می تواند در کلاس درس کاملاً متفاوت به نظر برسد.

کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی طیف وسیعی از علائم را نشان می دهند: برخی ممکن است که از محدوده کلاس خارج شوند، برخی دائماً رویاپردازی می کنند و برخی دیگر ممکن است که قوانین را رعایت نکنند.

به عنوان والدین، می توانید به فرزندتان کمک کنید تا یک یا همه این نوع رفتارها را کاهش دهد. درک اینکه چگونه اختلال کمبود توجه بر رفتار کودکان مختلف تأثیر می گذارد بسیار مهم است تا بتوانید راهبردهای مناسب برای مقابله با مشکل را انتخاب کنید.

روش‌های بسیار ساده‌ای وجود دارد که شما و معلم فرزندتان می‌توانید برای مدیریت بهتر علائم اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی و قرار دادن فرزندتان در مسیر موفقیت در مدرسه استفاده کنید.

مدیریت حواس پرتی

دانش‌آموزان مبتلا به اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی ممکن است به راحتی توسط صداها، رهگذران یا افکار خود منحرف شوند و باعث شود که اطلاعات مهم کلاس درس را از دست بدهند.

این کودکان در تمرکز بر کارهایی که نیاز به تلاش ذهنی مداوم دارد مشکل دارند. ممکن است به نظر برسد که دارند به شما گوش می دهند، اما چیزی مانع توانایی آن ها در حفظ اطلاعات می شود.

کمک به کودکانی که به راحتی حواسشان پرت می شود شامل آرام گرفتن فیزیکی، افزایش فعالیت فیزیکی و تقسیم کارهای طولانی مدت به بخشهای کوتاهتر است.

کودک مبتلا به اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی را دور از در و پنجره بنشانید. وقتی که دانش آموز در حال کار است، حیوانات خانگی را در اتاق یا گوشه ای دیگر از خانه قرار دهید.

فعالیت های نشستۀ متناوب را با فعالیت هایی که به کودک اجازه می دهد بدن خود را در اتاق حرکت دهد، همراه کنید. در صورت امکان، حرکات بدنی را در دروس بگنجانید.

اطلاعات مهم را در جایی بنویسید که کودک بتواند به راحتی آن ها را بخواند و به آن ها ارجاع دهد. به دانش آموز یادآوری کنید که اطلاعات در کجا قرار دارد.

تکالیف بزرگ را به تکالیف کوچکتر تقسیم کنید و به کودکان اجازه استراحت های مکرر بدهید.

کاهش وقفه

کودکان مبتلا به اختلال کمبود توجه ممکن است نتوانند تکانه های خود را کنترل کنند، بنابراین اغلب خارج از نوبت صحبت می کنند. در کلاس درس یا در خانه، در حالی که دیگران در حال صحبت هستند، دیگران را صدا می زنند یا نظر می دهند.

طغیان آن ها ممکن است پرخاشگرانه یا حتی بی ادبانه باشد و مشکلات اجتماعی نیز ایجاد کند. عزت نفس کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی اغلب بسیار شکننده است، بنابراین اشاره به این موضوع در کلاس یا در مقابل اعضای خانواده به حل مشکل کمک نمی کند و حتی ممکن است اوضاع را بدتر کند.

اصلاح وقفه های کودکان مبتلا به بیش فعالی باید با دقت انجام شود تا عزت نفس کودک به خصوص در مقابل دیگران حفظ شود. با کودک مبتلا به اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی یک «زبان مخفی» ایجاد کنید.

می توانید از حرکات محتاطانه یا کلماتی که قبلاً با آن ها توافق کرده اید استفاده کنید تا به کودک بفهمانید که در حال قطع صحبت است. کودک را برای وقفه ایجاد نکردن در مکالمات تحسین کنید.

مدیریت تکانشگری

کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی ممکن است قبل از فکر کردن عمل کنند و علاوه بر مشکلات در کلاس، موقعیت های اجتماعی دشواری را ایجاد کنند. کودکانی که با کنترل تکانه مشکل دارند ممکن است پرخاشگر یا سرکش ظاهر شوند. این شاید مخل‌ترین علامت اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی، به ویژه در مدرسه باشد.

مطمئن شوید که یک برنامه رفتاری مکتوب در نزدیکی دانش آموز است. حتی می توانید آن را به دیوار یا میز کودک بچسبانید.

بلافاصله پس از رفتار نادرست عواقب را بیان کنید. در توضیح خود دقیق باشید و مطمئن شوید که کودک از نحوه رفتار نادرست خود آگاه شود.

رفتار خوب را با صدای بلند تایید کنید. در تعریف و تمجید را به روشنی انجام دهید و مطمئن شوید که کودک می داند چه کاری را درست انجام داده است.

برنامه هر روز را روی تخته یا روی یک تکه کاغذ بنویسید و بعد از اتمام هر مورد آن را خط بزنید. کودکانی که مشکلات تکانه ای دارند وقتی بدانند که چه انتظاری از آن ها می‌رود ممکن است توانایی کنترل را به دست آورند و احساس آرامش بیشتری کنند.

مدیریت بی قراری و بیش فعالی

دانش آموزان مبتلا به اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی اغلب در حال حرکات فیزیکی مداوم هستند. شاید برای این بچه ها ماندن روی صندلی هایشان سخت به نظر برسد. کودکان مبتلا به ADD ممکن است بپرند، لگد بزنند، بپیچند، بی قراری کنند و یا از جای خود حرکت کنند که این موارد آموزش آن ها را دشوار می کند.

راهبردهای مبارزه با بیش فعالی شامل روش های خلاقانه ای است که به کودک مبتلا به اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی اجازه می دهد تا در زمان های مناسب به روش های مناسب حرکت کند. آزاد کردن انرژی از این طریق ممکن است باعث شود کودک راحت‌تر بدن خود را در طول زمان کار آرام‌ نگه دارد.

از کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی بخواهید که کاری را انجام دهند یا یک کار را برای شما انجام دهند، حتی اگر این کار فقط به معنای راه رفتن در اتاق برای تراشیدن مداد جمع کردن گذاشتن ظرفها باشد.

کودک مبتلا به اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی را تشویق کنید تا ورزش کند (یا حداقل قبل و بعد از مدرسه بدود) و مطمئن شوید که کودک هرگز استراحت را از دست نمی دهد.

یک توپ ضد استرس، اسباب بازی کوچک، یا یک شی دیگر را برای کودک فراهم کنید تا بتواند وقتی روی صندلی نشسته با آن بازی کند.

مقابله با مشکل پیروی از دستورالعمل ها

مشکل در پیروی از دستورالعمل ها یک مشکل شایع برای بسیاری از کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی است. ممکن است احساس کنید که این بچه‌ها دستور العملها را می‌فهمند و حتی ممکن است دستورالعمل‌ها را بنویسند، اما نمی‌توانند آن‌طور که از آن ها خواسته شده است از آن ها پیروی کنند.

گاهی اوقات این دانش‌آموزان مراحلی از کار را جا می‌اندازند و کارهای ناقص انجام می‌دهند، یا یک تکلیف را به‌طور کلی اشتباه می‌فهمند و به طور کامل کار دیگری را انجام می‌دهند.

کمک به کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی برای پیروی از دستورالعمل ها به معنای انجام اقداماتی برای تقویت مراحل مربوط به دستورالعمل ها است. سعی کنید دستورات خود را بسیار مختصر نگه دارید، به کودک اجازه دهید یک مرحله را کامل کند و سپس برگردد تا بفهمد که در مرحله بعد چه کاری باید انجام دهد.

اگر کودک از مسیر خارج شد، به آرامی یادآوری کنید و با صدایی آرام اما محکم تغییر مسیر ایجاد کنید. در صورت امکان، مسیرها را با یک نشانگر پررنگ یا با گچ رنگی روی تخته سیاه یادداشت کنید.

نکاتی برای سرگرم‌کننده کردن یادگیری

یکی از راه های مثبت برای متمرکز نگه داشتن توجه کودک بر یادگیری این است که این فرآیند را سرگرم کننده کنید. استفاده از حرکت فیزیکی در یک درس، ارتباط حقایق خشک به چیزهای بی اهمیت و جالب، یا اختراع جملات آهنگین احمقانه که به خاطر سپردن جزئیات را آسان تر می کند،

می تواند به کودک شما کمک کند از یادگیری لذت ببرد و حتی علائم اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی را کاهش دهد.

منبع : اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی در مدرسه آشوب به پا می کند؟

بازدید : 1290
جمعه 20 خرداد 1401 زمان : 12:04

چرا همسرم مرا دوست ندارد و چه عواملی باعث این اتفاق می شود؟

فراز و نشیب در زندگی همه انسان ها وجود دارد و یک امر عادی است. تلاطم در زندگی نشان می‌دهد که شما برای زندگی خود تلاش می کنید اما گاهی مشکلاتی در زندگی به وجود می‌آید که راه حلی برای آن نیست و فرد به این نتیجه می رسد که دیگر همسرش را دوست ندارد.

در یک رابطه دو طرفه نباید نسبت به این دسته از موضوعات بی تفاوت باشیم و باید برای حل مشکل تلاش کنیم؟

چرا همسرم مرا دوست ندارد؟

این سخن به ندرت از زبان زوجین شنیده می شود زمانی که آن ها مطمئن می شوند دیگر به طرف مقابل احساسی ندارند آن را در رفتار خود نشان می دهند، به همین دلیل است که زوجین برای پر کردن جای عشق به کارهای دیگری روی می آورند مثلا به مهمانی می روند، سیگار می کشند یا تن به روابط دیگر می دهند.

دوست داشتن چیزی نیست که یک شبه به وجود بیاید و یک شبه از بین برود، به همین دلیل شما به زمان و راهکارهایی برای رفع مشکلات نیاز دارید.

  • کار بیش از حد

یکی از عواملی که علاقه زوجین را نسبت به یکدیگر کم می کند کار زیاد است. از این رو از زوجین چه مرد و چه زن خواسته می شود که برای این که عشق بین خود را تداوم بخشند، زمان بیشتری را در کنار خانواده خود بگذرانند.

  • عدم گفتگوی حضوری

برخی از زوجین زمان بسیار کمی را برای گفت و گو با همسرشان در نظر می‌گیرند و بیشتر اوقات با موبایل در حال چت کردن و یا مکالمه های تلفنی هستند و تمایلی به صحبت با همسر خود ندارند، همین موضوع باعث می شود که طرف مقابل فکر کند دیگر برای همسرش اهمیتی ندارد و زوجین به مرور زمان نسبت به یکدیگر سرد می شوند.

  • عدم پیش قدم شدن

برخی از زوجین با وجود اینکه می بینند از یکدیگر دور شده اند تلاشی برای نزدیک شدن به یکدیگر نمی کنند. ممکن است استدلال آن ها این باشد که چرا من پیش قدم بشوم مگر من کار اشتباهی انجام دادم؟

اگر هر کدام از زوجین از انجام این کار شانه خالی می‌کنند، اوضاع به مراتب بدتر می شود.

  • عدم توجه به اوقات فراغت

یکی از علت های اساسی کم شدن عشق بین زوجین عدم توجه به اوقات فراغت است، شاید برایتان سوال باشد که این موضوع چه ربطی به دوست داشتن دارد، اما یکی از موارد مهم که در ایران کمتر به آن توجه می‌شود گذراندن وقت درکنار یکدیگر و تفریح است.

در واقع زندگی شهر نشینی و فعالیت های اقتصادی، مردم را از تفریح دور کرده است.

  • رابطه جنسی نامنظم

رابطه جنسی یکی از الزامات در هر زندگی است اما برخی از زوجین به دلیل مشغله های زیاد رابطه جنسی منظمی ندارند و شاید ماه ها از آخرین رابطه ی آن ها گذشته باشد، همین موضوع باعث می‌شود که بین آن ها فاصله بیفتد.

راهکارهای مناسب برای حل مشکل

  • تعیین قرار ملاقات

قرار گذاشتن فقط در دوران نامزدی و آشنایی نیست اگر می خواهید رابطه خود را به حالت اول برگردانید و همسرتان دوباره شما را دوست داشته باشد باید زمانی را برای باهم بودن انتخاب کنید. همین که بتوانید غذایی در رستوران با هم بخورید یا با هم به تماشای فیلم بپردازید نشان می دهد که برای او ارزش قائل هستید.

  • تعیین زمان برای گفت و گو

حتی اگر کار از کار گذشته و همسرتان دیگر به شما علاقه ای ندارد می‌توانید با صحبت کردن رابطه را ترمیم کنید. زمان مشخصی را تعیین کنید و بدون هیچ وسیله ارتباطی مثل تلویزیون، موبایل با همسر خود صحبت کنید شاید برای شروع سخت باشد اما به تدریج شرایط این کار را مهیا می کنید.

  • پیش قدم شدن

این کار ارزش شما را پایین نمی آورد بلکه نشان می‌دهد که شما به زندگی خود اهمیت می دهید.

زندگی مشترک از دو نفر تشکیل شده است و اگر هیچ یک از این دو به دنبال برطرف کردن مشکلات نباشند دیگر زندگی مشترک معنای خود را از دست می دهد.

پا پیش بگذارید و به طرف همسر خود بروید، حتی اگرشما را دوست ندارد و از شما ناراحت است باز هم به طرفش بروید و با او صحبت کنید.

  • تعیین زمانی برای تفریح

یک ضرب المثل چینی می گوید که «دو تا خربزه را با دوتا دست بلند کن» یعنی کار و تفریح باید در کنار هم قرار بگیرند. بنابراین زمانی را به تفریح اختصاص دهید زیرا این کار سطح رضایت شما از زندگی را بالا می‌برد و باعث شادمانی خانواده می شود. حتی اگر مشغله های زیادی دارید زمانی را به تفریح های دونفره اختصاص دهید.

  • رابطه جنسی منظم

شما باید شرایط را بسنجید و زمانی را برای این کار انتخاب کنید. رابطه جنسی باعث بهبود علاقه و تحکیم پایه های زندگی می شود. زوجین نباید از این موضوعات به راحتی عبور کنند و باید زمان مشخصی را برای این کار انتخاب کنند.

هر وقت احساس کردید که همسرتان شما را دوست ندارد، سعی کنید به جزئیات دقت کنید و در دفترچه ای همه ی جوانب زندگی را یادداشت کنید تا علت مشکل را مشخص کرده و سپس تلاش کنید تا برای بهبود این مشکلات قدمی بردارید.

منبع : چرا همسرم مرا دوست ندارد

بازدید : 2812
پنجشنبه 12 خرداد 1401 زمان : 11:33

تست متادون و علل منفی شدن تست اعتیاد به متادون

آیا با متادون آشنا هستید و تست متادون را می شناسید؟ متادون نوعی داروی صنعتی و جز گروه شبه مخدرها می باشد که از آن برای ترک اعتیاد و به عنوان مسکن استفاده می کنند. اگر متادون بیش از حد استفاده شود، فرد به آن وابسته شده و به آن اعتیاد پیدا می کند.

بسیاری از افراد به دلایل مختلف مانند استخدام، ازدواج یا درخواست خانواده به خصوص پدر و مادر ناچار هستند که تست متادون را برای تشخیص اعتیاد انجام دهند. یکی از بزرگ ترین دغدغه های شخص در لحظه تست اعتیاد، منفی شدن جواب تست می باشد.

اگر می خواهید در این زمینه اطلاعات بیشتری به دست آورید و اطلاعات خود را در مورد متادون افزایش دهید بهتر است این مقاله را مورد مطالعه قرار دهید تا با انواع تست متادون و راه های منفی شدن آن آشنا شوید.

تست متادون و علل منفی شدن تست اعتیاد به متادون

کاربرد متادون

متادون به عنوان داروی ترک اعتیاد استفاده می شود و برای درمان اعتیاد مواد مخدری مانند تریاک، هروئین، شیره، مورد تجویز قرار می گیرد. هم چنین متادون به عنوان داروی نگهدارنده معروف است به دلیل این که مدت اثر آن نسبت به مواد مخدر طولانی تر می باشد.

به طوری که اثر یک دوز واحد متادون تقریبا ۲۴ تا ۴۸ ساعت و هروئین حدود ۲ تا ۳ ساعت می باشد. متادون به خاطر تاثیر بلند مدتی که دارد می تواند در دوز کم و طبق تجویز پزشک، جایگزین هروئین یا هر ماده مخدر دیگری شود و فرد علائم ترک کم تری را تجربه کند.

متادون بر گیرنده های اوپیوئیدی مثل مورفین اثر می گذارد و باعث کاهش درد و خماری می شود، اگر چه متادون به عنوان داروی ترک شناخته شده اما اگر بیش از حد استفاده شود عوارض بسیاری به همراه خواهد داشت و در فرد اعتیاد ایجاد می کند. از پیامدهای متادون می توان به موارد زیر اشاره نمود:

  • یبوست
  • پوسیدگی دندان
  • افزایش ضربان قلب
  • تنگی نفس
  • نازایی
  • اختلالات جنسی
  • بی نظمی در عادات ماهانه زنان
  • اختلالات روانی مانند افسردگی
  • فکر و میل به خودکشی

توجه داشته باشید اگر چه متادون به عنوان داروی ترک شناخته می شود اما عوارض آن از سایر مواد مخدر کمتر نمی باشد.

آیا متادون تست اعتیاد را مثبت می کند؟

مثبت شدن تست اعتیاد به وسیله متادون به شرایط مختلفی بستگی دارد، زمانی که فرد برای ترک اعتیاد از متادون استفاده می کند، پزشک آن را در دوز محدود تجویز می کند. این امر اگر همراه با قطع مصرف مواد باشد باعث می شود تا تست اعتیاد منفی شود اما برخی از افراد بدون دستور پزشک متادون را جایگزین مواد مخدر می کنند.

حتی گاهی اوقات آن را همزمان با مواد مخدر استفاده می کنند این کار باعث می شود تا تست اعتیاد مثبت شود. در این شرایط برای تشخیص صحیح اعتیاد به متادون بهتر است تست اختصاصی آن انجام شود.

تست های تشخیص اعتیاد

با توجه به این که تست های تشخیصی اعتیاد تنوع بسیاری دارد نوع تست را با در نظر گرفتن مراجعه کننده، وضعیت اقتصادی، عامل زمان و نوع ماده مصرفی انتخاب می کنند. توجه داشته باشید هیچ تستی صد در صد صحیح نمی باشد و گاهی اوقات خطاهایی پیش می آید. به طور کلی تست های اعتیاد دو نوع هستند که عبارت اند از:

تست های آزمایشگاهی:

در تست های آزمایشگاهی، فرد نمونه ای از ادرار، بزاق، خون یا موی خود را به مرکز ارائه می کند، از مزیت های روش آزمایشگاهی دقت بالا و معایب آن گران بودن و تاخیر در مشخص شدن جواب ( گاه حتی ۵ روز) می باشد.

تست های غربالگری:

تست های غربالگری با کیت های ارزان انجام می شود و در مدت زمان کوتاهی می توان آن را انجام داد زیرا مشخص کردن جواب آن فقط چند دقیقه طول می کشد. اما دقت آن از تست های آزمایشگاهی کمتر است و به همین دلیل نیاز به تست های تائید کننده دارد.

روش های تست متادون، تشخیص اعتیاد به متادون

تست متادون و علل منفی شدن تست اعتیاد به متادون

روش های مختلفی برای تشخیص اعتیاد به متادون وجود دارد که هر کدام از این روش ها با معایب و مزایایی همراه است به همین دلیل در انتخاب تست باید به ویژگی ها و نیازهای فرد توجه کرد، در ادامه این مقاله به بررسی این روش ها می پردازیم:

تست ادرار متادون

روش آنالیز ادرار نیازمند یک نمونه ادرار می باشد، این آزمایش را می توان با استفاده از نوار کاغذی به صورت سریع و یا از طریق پروسه های طولانی مدت آزمایشگاهی با کیفیت بالاتر انجام داد.

یکی از مشکلات این روش، جا به جایی و تقلب در ارائه نمونه می باشد. برخی از افراد برای این که جواب تست اعتیاد آن ها منفی شود مقدار زیادی آب آشامیدنی می نوشند تا ادرارشان رقیق شود در این شرایط با توجه به رنگ و شفافیت نمونه ممکن است پذیرفته نشود. زمان تقریبی ردیابی متادون با این روش حدود ۳ روز می باشد.

نوار تست سریع متادون

نوار تست سریع متادون یک تست غربالگری ادرار می باشد و نیازی به وسایل آزمایشگاهی ندارد جواب این تست در صورتی که سطح متادون بیش از ۳۰۰ نانوگرم در میلی لیتر باشد مثبت خواهد شد.

کیت تست متادون حاوی بروشور و نوار تست می باشد و فرد می تواند با مطالعه آن، تست را انجام دهد، هم چنین برای انجام این تست نیاز به ناشتا بودن نمی باشد بلکه نمونه ادرار در ظرف یک بار مصرف جمع آوری می شود ( حدود یک سانتی متر) و مورد آزمایش و تفسیر قرار می گیرد.

هریک از این نوارها یک بار مصرف می باشد و بعد از انجام تست باید بیرون انداخته شود.

تست بزاق متادون

تست بزاق توسط کارشناس جمع آوری می شود به همین دلیل راحت و بی دردسر می باشد و درصد تقلب در آن به شدت کاهش می یابد. نتیجه این تست در حد چند دقیقه آماده است و نیاز به آزمایشگاه ندارد. با توجه به نوع تست می تواند چندین ماده را به طور همزمان در بزاق دهان، شناسایی کرد.

این تست روش عالی برای ارزیابی مصرف اخیر فرد می باشد. یکی از معایب این روش این است که با توجه به میزان تولید بزاق و نوع ماده مصرفی، بازه زمان ارزیابی از چند ساعت تا چند روز متغیر می باشد.

زمان تقریبی ردیابی متادون به وسیله این روش حدود ۲۴ ساعت می باشد، این تست برای سایر مواد هم چون شیشه هم مورد استفاده قرار می گیرد.

تست مو متادون

می توان تا چند ماه از تست مو استفاده کرد زیرا امکان ردیابی مواد در مو وجود دارد و برای بسیاری از این مواد مدت آن ۹۰ روز است. تست مواد توسط مو، روشی بسیار آسان است و امکان تقلب در آن در مقایسه با سایر روش ها بسیار کم است.

اما این روش نیازمند تجهیزات آزمایشگاهی بوده و هزینه آن نسبت به روش های دیگر بیشتر است، در افرادی که رنگ مو آن ها مشکی است احتمال مثبت شدن نتیجه بیشتر از سایر افراد می باشد.

هر چه مو بلندتر باشد تاریخچه طولانی تری از مصرف مواد به دست می آید. بهترین قسمت مو که مورد ارزیابی قرار می گیرد فاصله ۲٫۵ تا ۴ سانتی متر از ریشه مو می باشد.

این تست علاوه بر ارزیابی وجود ماده، مقدار مصرفی آن را نیز نشان می دهد، در روش های دیگر امکان این مورد وجود ندارد. زمان تقریبی که طول می کشد متادون با این روش مورد ردیابی قرار گیرد حدود ۹۰ روز می باشد.

تست تعریق متادون

تست تعریق بسیار راحت انجام می شود و مدت زمانی که طول می کشد متادون با این روش مورد ردیابی قرار گیرد به طور معمول چند هفته به طول می انجامد. تعریق زیاد برخی از افراد در انجام این تست مشکل ایجاد می کند هم چنین تعریق زیاد امکان سنجش را کم کرده و توانایی ردیابی را تا چند ماه از بین می برد.

چند روز پس از مصرف متادون تست اعتیاد منفی می شود؟

بیشتر مواد تا ۷۲ ساعت بعد از مصرف در ادرار قابل شناسایی هستند، به همین خاطر ممکن است فرد در این بازه زمانی موادی مصرف نکند تا تست منفی شود. در صورتی که خانواده ها در مورد این مطلب آگاهی داشته باشند، متوجه خواهند شد که تست اعتیاد تا چه حد قابل اطمینان است.

منبع : تست متادون و علل منفی شدن تست اعتیاد به متادون

بازدید : 4042
يکشنبه 8 خرداد 1401 زمان : 13:02

نقش خانواده در انتخاب شغل

آیا خانواده در انتخاب شغل تاثیر دارد؟ آیا از نقش خانواده در انتخاب شغل آگاه هستید؟ امروزه بسیاری از جوانان زمانی که وارد دهه بیست سالگی زندگی شان می شوند دغدغه هایی بسیاری دارند که یکی از آن ها انتخاب شغل می باشد.

خانواده در پارامترهایی مانند علایق، مهارت ها، نگرش به کار و غیره نقش به سزایی دارد و به طور مستقیم و غیرمستقیم بر روی فرد اثر می گذارد و آینده او را تعیین می کند.

خانواده ها بر روی آینده فرزندشان حساس هستند و به همین دلیل هر کدام به نحوی برای آینده مالی فرزند خود برنامه ریزی کرده اند.

توجه داشته باشید که کار و حرفه یکی از محورهای اصلی تعلیم و تربیت می باشد و باید مانند سایر مسائل تربیتی از همان کودکی، فرزندتان را با آن آشنا کنید و مفاهیم درست را به او بیاموزید تا در این زمینه به خوبی پرورش یابد. هم چنین در این شرایط باید از مشاور خانواده کمک بگیرید تا شما را راهنمایی کند.

نقش خانواده در انتخاب شغل

مشکلات خانواده ها با فرزندان در حوزه کار چیست

بسیاری از خانواده ها علاقه دارند فرزندشان را طوری تربیت کنند که بتواند در آینده روی پای خودشان باشند و گلیم خود را از آب بیرون کشیده و موفق شوند. اما والدین باید توجه داشته باشند که دوره نوجوانی، دوران پرچالشی می باشد و باید قبل از به وجود آمدن چالش ها، به فکر چاره ای برای حل آن ها بود.

در صورتی که به مشکلات جوانان با خانواده های توجه کنید خواهید دید ریشه مشکلات آن ها در زمینه کار و استقلال مالی به نوع نگرش فرزندان نسبت به کار و مسائل اقتصادی می باشد. نوع نگرش تاثیر بسیاری دارد و برخی از نگرش ها می تواند به عنوان سرعت گیر در مسیر موفقیت عمل کنند که عبارت اند از:

  • عدم وجود کار
  • بی مسئولیتی در برابر وظایف
  • توقع بیش از اندازه از خانواده ها
  • انتظار نتایج درخشان با کم ترین زحمات

چه عواملی باعث به وجود آمدن این نوع نگرش می شود؟ تمام سیستم های خرد و کلان اجتماعی مانند سیستم های آموزش و تربیتی تاثیر بسیاری بر روی نگرش و عقاید شخص می گذارند. بیشتر عقاید فرزندتان به آموزش های دوران کودکی و نوجوانی مربوط می شود که توسط خانواده و سیستم های آموزشی صورت گرفته است.

اگر نگران آینده فرزندتان هستید باید بیش از هر چیزی به مسئله تعلیم و تربیت توجه کنید و سعی کنید نگرش های درست و خوبی را در دوره کودکی و نوجوانی به فرزندتان آمورش دهید.

نقش خانواده در نگرش افراد به شغل

نقش خانواده به دو صورت مستقیم و غیر مستقیم بر روی نگرش فرزندان تاثیر می گذارد و باعث شکل گیری نگرش آن ها می شود.

  1. نقش خانواده در انتخاب شغل، نقش مستقیم خانواده ها در نگرش فرد به کار

فرد سعی می کند نگرش هایش را از طریق همانند سازی و الگوپذیری از والدین شکل دهد. این شبیه سازی ابتدا از ظاهر آغاز می شود، به طوری که دختر دوست دارد مثل مادر لباس بپوشد و پسر تمایل دارد علاقه مندی های ورزشی پدرش را دنبال کند.

کودکان به مرور زمان با شناسایی محیط پیرامون شان از ظاهر فراتر می روند و عقاید والدین شان را جذب می کنند، به همین دلیل عقایدشان همایند والدین می شود و می خواهند دنیا را مانند اطرافیان و افراد مهم زندگی شان ببینند.

به همین دلیل دوران کودکی بسیار مهم است و ما باید سعی کنیم الگوی مناسبی برای فرزندان خود باشیم. هم چنین نقش خانواده را در آینده و انتخاب شغل فرزندان جدی بگیرید. والدینی که مسئولیت پذیر نبوده زمانی که با سختی رو به رو می شوند و در موقعیت های دشوار قرار می گیرند سریع دلسرد می شوند.

این والدین نباید از فرزندشان انتظار داشته باشند که خلاف این ها رفتار کنند زیرا فرزندشان از آن ها الگو می گیرد و همانند آن ها خواهد شد.

  1. نقش غیر مستقیم خانواده ها در نگرش فرد به کار

همانطور که گفته شد خانواده بسیار مهم است و نقش مهمی در شکل گیری شخصیت فرد دارد به همین دلیل والدین باید به شیوه تعامل خود با فرزندشان توجه بسیاری داشته باشند.

زیرا آن ها به طور غیر مستقیم بر روی نگرش شغلی فرزندشان در آینده اثر می گذارند و برخی از ویژگی های فرزندان در خانواده شکل می گیرد و نقش تعیین کننده ای در نگرش و رفتار حرفه ای فرد دارد، که برخی از آن ها عبارت اند از:

  • کسب استقلال
  • هویت فردی و اجتماعی
  • امور اخلاقی
  • سازگاری
  • مسئولیت پذیری
  • کارگروهی

بر اساس تحقیقات انجام شده میان خودپنداره فرد ( تصویری که فرد از شخصیت خود دارد.) با موفقیت شغلی او رابطه دوسویه وجود دارد. به طوری که افراد با خودپنداره مثبت تر موفقیت های شغلی بهتری کسب می کنند.

افرادی که موفقیت تحصیلی و شغلی دارند، خوپنداره آن ها قوی تر است و می توانند شغل بهتری را جذب کنند و در شغل شان موفق شوند.

منبع : نقش خانواده در انتخاب شغل

بازدید : 9701
يکشنبه 8 خرداد 1401 زمان : 12:58

درمان اعتیاد رفتاری

اعتیاد رفتاری چیست و در مورد روش های درمانی اعتیاد رفتاری چه چیزهایی می دانید؟ واژه اعتیاد افراد را به یاد مواد مخدر می اندازد اما امروزه خانواده ها و افراد درگیر اعتیادهای جدیدی می شوند که به اعتیاد های رفتاری معروف هستند، اعتیادهای رفتاری شامل اعتیاد به قمار، اعتیاد به رابطه جنسی، اعتیاد به اینترنت و غیره می شود.

برای درمان اعتیاد رفتاری، می توان از درمان های سنتی و شناخته شده در زمینه اعتیاد به مواد مخدر، الکل و داروهای اعتیاد آور استفاده کرد، هم چنین برای درمان اعتیاد رفتاری روش های درمانی نوینی طراحی شده است که در ادامه این مقاله به بررسی آن ها می پردازیم و مطالعه آن می تواند برای شما مفید باشد.

درمان اعتیاد رفتاری، قدم اول شناخت اعتیاد رفتاری

بسیاری از افراد اعتیاد رفتاری را نمی شناسند و در مورد آن هیچ آگاهی ندارند به همین دلیل این مسئله توسط افراد و خانواده ها نادیده گرفته می شود. در این خصوص باید آگاهی و اطلاعات خود را افزایش دهید و با علائم و نشانه های اعتیاد آشنا شوید.

اعتیاد رفتاری متنوع است و هر کدام از انواع آن نشانه های مخصوص به خودشان را دارند به عنوان مثال علائم اعتیاد جنسی با اعتیاد به اینترنت متفاوت می باشد. به طور کلی مهم ترین نشانه های اعتیاد رفتاری شامل موارد زیر می شود:

  • درگیری ذهنی در مورد رفتار
  • ناتوانی کنترل بر فعالیت مورد نظر
  • ایجاد آسیب های مالی و جانی برای خود و اطرافیان

علائم و عوارض اعتیاد رفتاری

اعتیاد رفتاری با علائم و عوارضی همراه می باشد اما شدت و تعداد دفعات اعتیاد رفتاری در افراد مختلف، متفاوت است به همین دلیل اعتیاد رفتاری مانند اعتیاد به الکل اختلالاتی در عملکرد زندگی افراد به وجود می آورد که برخی از آن ها عبارت اند از:

  • درگیر فکری با فعالیت حتی در صورتی که آن زمان فعالیت انجام داده نمی شود.
  • دفعات انجام کار افزایش یافته، حتی زمان انجام فعالیت هم ممکن است افزایش یابد.
  • درگیر وسواس فکری عملی می شود و حس اجبار به سراغش می یابد تا به طور مکرر این رفتار را انجام دهد.
  • نسبت به دفعات قبلی، افزایش مدت زمان و دفعات صورت می گیرد.
  • ممکن است فرد مبتلا به اعتیاد رفتاری، خانواده و اطرافیانش با خطرات مالی و جانی رو به رو شوند.
  • بدون توجه به خطرات و عوارض آن، این رفتار به صورت مکرر و افزایشی انجام می شود.
  • منجر به بروز مشکلاتی در جنبه های مختلف زندگی از جمله شغلی، تحصیلی و روابط می شود.
  • در درمان اعتیاد رفتاری موفق نیست و تلاش ها بی نتیجه است.
  • تصمیم در خصوص ترک اعتیاد می گیرد اما در قطع یا کاهش آن فعالیت ناتوان است.

اگر علائم و نشانه های اعتیاد را در انجام رفتارهایی نظیر قمار، سکس، بازی های ویدیویی و غیره تجربه می کنید برای جلوگیری از پیشرفت و پیشگیری باید از مشاور و روانشناس کمک بگیرید تا اعتیاد را به موقع تشخیص دهند و برای رفع آن اقداماتی را انجام دهید.

روش های درمان اعتیاد رفتاری

اعتیاد رفتاری هر کدام ویژگی های خاص خودشان را دارند و روش های درمانی آن ها متفاوت است. در صورتی که فرد در برابر رفتارهای منفی و تکرار شونده تسلیم شود، با آسیب های روانی بسیاری رو به رو خواهد شد.

در این شرایط باید نشانه های اعتیاد رفتاری را شناخت و برای کاهش و توقف آن تلاش نمود، هم چنین هدف از این روش ها جلوگیری از تکرار خارج از کنترل فعالیت و کاهش و توقف آن است.

روان درمانی فردی

روان درمانی فردی در خصوص اعتیاد رفتاری به شیوه درمان شناختی رفتاری استفاده می شود. در این روش درمانگر ابتلا مسائلی مانند شرایط روانی، شرایط پزشکی، مصرف مواد و اعتیاد به الکل و شرایط خانوادگی را مورد بررسی قرار می دهد و در این زمینه سوالاتی را می پرسد.

این سوالات به درمان گر کمک می کند تا شیوه درمانی مناسبی را انتخاب نماید و هم چنین به تغییر رفتار فرد کمک کند.

درمان به این روش بر روی افکار فرد تمرکز می کند زیرا نحوه تفکر فرد بسیار مهم است و عامل تعیین کننده نوع رفتار و احساسات فرد می باشد. با تغییر رفتار مثبت به جای رفتار منفی می توان منجر به تغییر رفتار فرد شد. هم چنین درمانگر در این روش با بررسی و ارائه راهکارهایی به فرد کمک می کند که در زیر مواردی بیان شده است:

  • درمانگر به بررسی افکار اعتیادی می پردازد و سعی می کند ریشه و علل اصلی گرایش به سمت اعتیاد رفتاری را پیدا کند.
  • تلاش می کند رفتارهای منفی را درمان کند و اعتیاد به این رفتارها را رفع نماید و رفتارهای مثبت را جایگزین رفتار منفی کرده و با تمرین سعی دارد رفتارهای مثبت تداوم بیش تری داشته باشد.
  • در جلسات درمانی آموزش هایی در خصوص مقابله با وسوسه صورت می گیرد و هم چنین به افراد یاد می دهد چطور از بازگشت خود به سمت اعتیاد رفتاری پیشگیری نمایید.

درمان گروهی

در درمان گروهی، چند درمانجو با هدایت یک درمانگر مورد درمان قرار می گیرند و سعی می کنند تجربیات خود را به اشتراک بگذارند. جلسات گروهی در کنار روان درمانی استفاده می شود.

افرادی که درگیر اعتیاد رفتاری مانند سایر اعتیاد ها شده اند در این جلسات شرکت می کنند تا با روش های مقابله ای به خوبی آشنا شوند و با کمک تجربیات دیگران، ترک و درمان بهتری داشته باشند و برای ترک و درمان تشویق شوند.

جلسات خانواده درمانی

زمینه های محیطی و خانوادگی در شکل گیری رفتار تاثیر بسیاری دارد، هم چنین اعتیاد رفتاری، آسیب ها و خطراتی برای فرد و خانواده اش ایجاد می کند. به همین دلیل استفاده از جلسات خانواده درمانی اهمیت بسیاری دارد، زیرا بسیاری از خانواده ها با این اعتیاد آشنا نیستند و نمی دانند چطور باید با عزیزانشان برخورد کنند.

این عدم آگاهی آن ها ممکن است رفتارهای نامناسبی به وجود آورد و باعث تشدید اعتیاد فرد شود. شرکت در جلسات خانواده درمانی به آگاهی آن ها می افزاید و باعث می شود اطلاعات آن ها در این خصوص افزایش یابد، برگزاری این جلسات بر روی روند درمان تاثیر بسیاری می گذارد و مفید است.

منبع : درمان اعتیاد رفتاری

بازدید : 294
دوشنبه 2 خرداد 1401 زمان : 21:08

چگونه اعتماد به نفس فرزندمان را افزایش دهیم؟

اعتماد به نفس در فرزندان باعث ایجاد سلامتی روان و شادی اجتماعی می شود و عاملی اساسی برای احساس خوشبختی و موفقیت کودک در سنین کم و بزرگسالی می باشد.

احساسی که به خودتان دارید فارغ از اینکه چند ساله هستید، بر رفتار شما تاثیر می گذارد؛ اگر حس خوبی به خود دارید در نتیجه می توانید به راحتی با دیگران ارتباط برقرار کنید و نسبت به آن ها هم حس خوبی داشته باشید.

اعتماد به نفس و حس مثبت و خوبی که هر کودک می تواند به خود داشته باشد، یکی از زیباترین و با ارزش ترین هدیه هایی که هر پدر و مادری می توانند در تمام طول زندگی به فرزند خود بدهند.

برای اینکه کودک شما با اعتماد به نفس شده و احساس ارزشمندی داشته باشد، هیچ راه مستقیم و یکتایی وجود ندارد، بلکه برای آن که بتوانید فرزند خود را در این مسیر کمک کنید و نقش موثری ایفا کنید، باید نسبت به یک سری بایدها و نبایدهای اساسی آگاهی پیدا کرده و به آن عمل کنید.

اگر شما با فرزند خود به احترام رفتار کنید و به افکار، احساسات و تجربیات کودک خود علاقه و توجه واقعی نشان دهید، قدمی در راه رسیدن به اعتماد به نفس او برداشته اید. پس نمی توانید، اهمیت بالای نقش خود به عنوان والدین را در این مسیر نادیده بگیرید.

در این بخش از مشاورانه راه های ایجاد ارتباط سالم و سازگار با کودکان که باعث ایجاد و تقویت حس ارزشمندی در آن ها می شود را معرفی خواهیم کرد.

راه هایی برای افزایش و تقویت اعتماد به نفس در فرزندان

زمانی را برای گذران وقت با کودک اختصاص دهید.

یکی از اصلی ترین راه ها برای اینکه کودک احساس کند که شما برای او ارزش قائل هستید، این است که زمانی را به او اختصاص داده و با او وقت بگذراید و به این کار اهمیت زیادی بدهید.

باید راه هایی را برای گذراندن اوقاتِ با هم بودن تان پیدا کنید. این کار باعث ایجاد احترام و حس نزدیکی بین شما و فرزندتان می شود که در نتیجه می توانید نسبت به نیازها و خواسته های او نیز آگاهی پیدا کنید.

این زمان را می توانید به پیاده روی، رفتن به پیک نیک کوتاه یا رفتن به جایی که او دوست دارد صرف کنید. اگر در این مواقع فرزند شما احساس راحتی و نزدیکی با شما داشته باشد، مسلما می تواند راحت تر با شما صحبت کند.

به کودک خود بگویید که دوستش دارید.

کودکان باید حس کنند که برای بزرگسالان خود ارزشمند هستند، در زندگی آن ها جایگاه ویژه ای دارند و دوست داشته می شوند، عشق و محبتی که بی قید و شرط است. شما باید بدانید که فقط عشق بدون شرط و شروط و قضاوت است که برای آن ها ارزشمند و واقعی است.

مثلا وقتی فرزندتان کارنامه خود با نمرات بالا و کامل را به خانه آورده است باید به در حین اینکه به دستاورد او افتخار می کنید، به او بفهمانید که حتی بدون نمرات بالا هم او را دوست دارید.

با فرزند خود حرف بزنید.

باید در طول روز وقتی را برای حرف زدن با فرزند خود اختصاص دهید تا او در مورد فعالیت های روزانه اش با شما صحبت کند و بفهمد که شما به زندگی او و حرف هایش اهمیت می دهید. این گفت و گو باعث ایجاد حس بلوغ مثبت در فرزند شما می شود.

برای کمک به مکالمه خود می توانید سوال هایی از فرزند خود بپرسید ولی این سوالات نباید به گونه ای باشد که فرزندتان از تفسیر آن آگاه نیست. تا جای ممکن سوالات شفاف و ساده بپرسید تا کودک بتواند آن را پاسخ دهد و به او اجازه دهید بفهمد که شما به حرف های او علاقه دارید.

سوالات ساده و شفاف یا به اصطلاح باز معمولاً با چه، چه کسی، چه وقت، کجا، چرا یا چگونه شروع می شود.

ادامه داشتن این روند گفت و گوها و به اشتراک گذاشتن تجربیات فرزندتان باعث می شود او بفهمد که شما برای دیدگاه فردیش احترام و ارزش قائل هستید. همچنین باعث می شود که او بتواند، توانایی خود در بیان تجربیات و احساساتش را افزایش دهد.

احساسات فرزند خود را تأیید کنید.

حتی زمانی که منظور کودکتان را متوجه نمی شوید یا با آن مخالف هستید، باید احساسات او را مهم تلقی کنید تا کودک شما متوجه شود که دیدگاهش برایتان مهم بوده و نظراتش ارزش شنیدن دارد. باید این را به وضوح به کودک خود بگویید که اشکالی ندارد که او این احساس را دارد.

شما می توانید در حالی که احساس او را تایید می کنید، می توانید با گفت و گو کردن، او را به کاری باید انجام دهد، تشویق کنید.

مثلا فرض کنید که کودکتان می خواهد بازی کند و دوست ندارد حمام کند. بازی کردن برای او کاری سرگرم کننده است اما کاری که شما از او می خواهید، سرگرم کننده نیست؛ می توانید به او بگویید که برای تمیز ماندن و نظافت نیاز به حمام دارد، ولی می تواند در حمام با اسباب بازی هایش بازی کند یا اینکه می تواند در حمام حباب بازی کند.

به فرزند خود احترام بگذارید

زمانی که به شما برای کودک خود وقت می گذارید و یا زمانی که داستان اتفاقات روزانه اش را برایتان تعریف می کند به او گوش می دهید، به فرزندان تان نشان می دهید که برایش ارزش قائل هستید و به او احترام می گذارید.

نباید در حین گوش دادن به کودک تان طوری رفتار کنید که او حس کند حواستان جای دیگری است مثلا هنوز سوالش را تمام نکرده است نباید سریع و با عجله به او پاسخ دهید. با این رعایت این نکات به کودک خود یاد می دهید که ارزشمند است زیر شما وقت گذراندن با او را در اولویت قرار داده اید.

به توانایی های کودک احترام بگذارید.

شما باید به کودک اجازه دهید که کارهایی که خودش می تواند را انجام دهد. گاهی پیش می آید که شما کارهای کودک را خودتان انجام می دهید، این کار به معنی این است که شما به توانایی او شک دارید. این کار در طولانی مدت باعث ایجاد احساس درماندگی در فرزندتان خواهد شد.

پس لازم است صبور باشید و به کودک خود وقت و اجازه انجام وظایف و کارهایش را بدهید، در این حالت شما او و توانایی هایش را تایید کرده و به آن احترام گذاشته اید.

 اعتماد به نفس

به کودک اجازه دهید از اشتباه کند.

اغلب والدین برای جلوگیری از احساس افسردگی و پریشانی در فرزندشان، مانع اشتباه کردنشان می شوند. این در صورتی است که کودکان در سن کم اصلا نگران به هم ریختگی نیستند. والدین باید این را بدانند، اگر زمانی که کودکشان کاری انجام می دهد، اشتباه او را فورا و وسط کار تصحیح کنند، نود درصد فرصت یادگیری و آموزش را از او گرفته اند.

فقط در دو صورت می توانید کار اشتباه او را تصحیح کنید، اول زمانی که کار او خطرات سلامتی و جانی برای او دارد، دوم زمانی که کار او عواقب بدی در بلند مدت برای او خواهد داشت.

باید به کودک خود یاد بدهید که امکان اشتباه در هر شرایطی وجود دارد و این نتیجه طبیعیِ یادگیری یک مهارت جدید است. این رفتار بخش مهمی از آموزش استقلال به فرزندتان نیز هست.

کودکان خردسال دارای متفکران عینی هستند، در نتیجه بخش مهمی از فرایند یادگیری آن ها، از تجربه ی پیامدهای طبیعی ناشی از یک عمل صورت می گیرد.

این که به کودک خود اجازه می دهید تا خود انتخاب کند و از اشتباهاتش درس بگیرد، نشان دهنده این است که به او اعتماد دارید و برای استقلالش ارزش قائلید.

به فرزند خود حق انتخاب دهید.

رفتار مهم دیگری که نشان دهنده افزایش اعتماد به نفس می باشد این است که برای ترجیحات فرزندتان ارزش قائل هستید، این است که برای داشتن انتخاب های واقعی، به او فرصت و اجازه دهید. نباید با ایجاد محدودیت در گزینه ها و یا انتخاب هایی که به کودک پیشنهاد می کنید، او را مجبور به انتخاب مورد نظر خود کنید.

مثلا نباید دو انتخاب را پیش روی او بگذارید که یکی از آن ها انتخاب شما است و گزینه ی دیگر، چیزی است که مطمئن هستید کودک تان آن را انتخاب نمی کند؛ در عین حال می توانید با محدود کردن تعداد انتخاب ها، کار را برای کودک آسان کنید.

برای مثال ۲-۳ گزینه خوب و مناسب را به او پیشنهاد کنید، برای مثال از او بپرسید دوست دارد سیب زمینی بخورد یا پفیلا یا ذرت به یاد داشته باشید ارائه گزینه هایی که شما در انتخاب آن دخیل نیستید، باعث افزایش و تقویت حس استقلال در کودک می شود.

منبع : چگونه اعتماد به نفس فرزندمان را افزایش دهیم؟

بازدید : 5475
دوشنبه 2 خرداد 1401 زمان : 20:51

عمل کردن به عنوان رها شدن انگیزه های پرخاشگرانه یا جنسی خارج از کنترل به منظور رهایی از تنش یا اضطراب تعریف می شود. چنین انگیزه هایی اغلب منجر به رفتارهای ضد اجتماعی یا بزهکارانه می شود. این اصطلاح همچنین گاهی اوقات در رابطه با آزادسازی روان درمانی احساسات سرکوب شده استفاده می شود، همانطور که در سایکودرام اتفاق می افتد.

شرح رفتار بد کودک و کنش نمایی

نوزادان و کودکان نوپا

از اولین رفتارهای فعال اغلب به عنوان کج خلقی یاد می شود. این رفتارها معمولاً برای اولین بار در نوزادان بین ۱۲ تا ۱۸ ماهگی مشاهده می شود. در آن مرحله، کج خلقی را می توان بخشی طبیعی از رشد و تکامل در نظر گرفت. این عصبانیت های اولیه صرفاً تلاش یک نوزاد برای برقراری ارتباط با احساس نارضایتی یا ناامیدی شدید است. رفتارهای مشاهده شده در نوزادانی که سعی در ابراز خشم یا ناامیدی خود دارند معمولاً شامل گریه با صدای خشمگین، لگد زدن به دست ها و پاها و احتمالاً حتی تلاش برای بیرون زدن است. برای کودکان نوپا، چنین طغیان خشونت آمیزی اغلب شامل ضربه زدن، لگد زدن و گاز گرفتن دیگران است. و احتمالاً رفتارهای خودآزاری مانند ضربه سر. بچه واکنش به علت مفروض کج خلقی اغلب به طور قابل توجهی با حادثه تسریع کننده نامتناسب است. یک مثال می تواند کودکی باشد که به او گفته می شود که نمی تواند آب نبات چوبی داشته باشد و سپس به شدت به مادر حمله می کند، او را می زند و لگد می زند، در حالی که با صدای بلند فریاد می زند.

انجام رفتار می تواند شامل هر طغیان شدید عاطفی، مخرب و غیرقابل قبولی باشد که به نظر می رسد واکنش کودک به نیازها یا خواسته های برآورده نشده باشد. دلیل اصلی چنین عدم کنترل عاطفی در کودک، به ویژه در سن بالای سه یا چهار سالگی، این است که یاد نگرفته است چگونه با ناامیدی خود کنار بیاید. چنین کج خلقی معمولاً بین دو تا سه سالگی به اوج خود می رسد. از آنجایی که در شرایط عادی، کودک تا زمانی که به سن چهار سالگی می رسد، درس های لازم را در مورد نحوه برخورد با ناامیدی آموخته است، پس از آن کاهش محسوسی در این نوع رفتارهای کنشگرانه وجود دارد.

کودکان در سنین پیش دبستانی و مدرسه

هنگامی که هیچ تصمیم پزشکی یا روانشناختی برای انجام رفتارهای رفتاری در کودکان خردسال بالای چهار سال کشف نمی شود، می توان این فرض را ایجاد کرد که کج خلقی یک رفتار آموخته شده است. کودکان نوپا و کودکان پیش دبستانی به سرعت اثربخشی چنین رفتارهایی را یاد می گیرند. اگر والدین یا سایر مراقبان هر بار به خواسته های کودک تن بدهند تا از بروز عصبانیت جلوگیری کنند، به سرعت برای کودک آشکار می شود که این موفق ترین وسیله برای برآورده شدن خواسته های اوست. ایفای نقش به سرعت تبدیل به یک پاسخ قدیمی به کلمه “نه” می شود.

رفتارهای منفی انتقادی تر، از جمله اقدامات پرخاشگرانه یا توهین آمیز نسبت به سایر کودکان، حیوانات، بزرگسالان، یا حتی خودشان، معمولاً شکل جدی تر و طولانی تر رفتار کردن هستند. اینها معمولاً به علل مهم تری از جمله بیماری روانی یا شرایط پاتولوژیک در زندگی کودک، چه در خانه و چه در جنبه های دیگر محیط کودک مربوط می شود. چنین رفتارهای منفی دوران کودکی اغلب در کودکانی دیده می شود که قربانی آزار فیزیکی و/یا جنسی یا غفلت شدید شده اند. چنین رفتارهایی برای این گروه از کودکان اغلب در میان متخصصان بهداشت روان به عنوان “فریاد کمک” نامیده می شود. اگرچه قطعاً مشکلات مهمی وجود دارد، انجام رفتارهای سرکشی مختلف که خودآزاری یا تهدید کننده زندگی نیست، شکل کمتر جدی این “فریاد کمک” تلقی می شود. این اقدامات شامل نافرمانی از والدین و معلمان، مصرف غیرتهدید کننده الکل یا مواد مخدر، بی بند و باری، و قضاوت ضعیف در روابط و فعالیت ها است.

مشکلات معمول

جنایات پرمخاطب مانند تیراندازی در دبیرستان کلمباین باعث شده است که بیشتر مردم از خطر بالقوه ناشی از رفتار بسیار ضد اجتماعی جوانان آگاه شوند. در سال ۲۰۰۰، موسسه ملی سلامت روان (NIMH) شروع به مطالعه خشونت کودکان و نوجوانان در ایالات متحده کرد. یکی از یافته‌های اولیه NIMH نشان می‌دهد که اگرچه خشونت جوانان واقعاً یک مشکل جدی است، رویدادهایی مانند کلمباین یک اتفاق نادر است. به طور متوسط در سراسر ایالات متحده، هر روز ۶ تا ۷ جوان توسط همسالان خود به قتل می رسند. اکثریت قریب به اتفاق این قتل ها در محدوده شهرها رخ می دهد و قربانیان عادی عضوی از یک گروه اقلیت هستند. این نوجوانان مرگ و میر در بیشتر موارد در محوطه مدرسه اتفاق نمی افتد. علاوه بر این، بسیاری از عوامل غیر از عواملی که باعث ایجاد رفتار می شود ممکن است در ایجاد این جنایات نقش داشته باشد.

NIMH در تحقیقات خود دریافته است که عواملی برای اقدام جدی عبارتند از:

  • پیوند ضعیف با والدین، ناشی از عدم دسترسی والدین از نظر جسمی یا عاطفی به کودک
  • فرزندپروری ناتوان که با ناتوانی در مراقبت از کودکان، با سختگیری بیش از حد، یا با ارائه نظم و انضباط خشن و ناسازگار آشکار می شود.
  • محیط خانه ای که کودکان را در معرض خشونت قرار می دهد و از رفتارهای پرخاشگرانه و خشونت آمیز حمایت و الگوبرداری می کند
  • تأثیر طرد شدن توسط همسالان یا رقابت با همسالان در سال‌های ابتدایی مدرسه (در برخی موارد این تجربه منجر به این می‌شود که بچه‌هایی که از نظر اجتماعی یا تحصیلی موفق نمی‌شوند با هم متحد شوند تا عمل کنند). .)
  • جنسیت (تقریباً از سن چهار سالگی، طبق مطالعه NIMH، پسران بیشتر از دختران درگیر رفتارهای پرخاشگرانه و کنشی بودند.)
  • آسیب شناسی روانی کودک (مطالعه NIMH نشان می دهد که کودکان دارای مشکلات رفتاری احتمالاً دارای دو یا چند مشکل روانی مانند اختلالات رفتاری یا اضطرابی یا افسردگی هستند.)
  • وضعیت اجتماعی-اقتصادی پایین تر (همبستگی بین درآمد کم خانواده و رفتارهای ضد اجتماعی بارها ذکر شده است.)
  • وراثت (شاید شگفت‌انگیزترین عامل مطالعه NIMH این احتمال بوده است که ژن‌ها واقعاً بر رفتارها تأثیر می‌گذارند. دقیقاً چگونگی تأثیر ژنتیک بر شخصیت و بیماری روانی مشخص نیست. نحوه تعامل محیط با این مؤلفه ژنتیکی نیز یک راز باقی مانده است. در سال ۲۰۰۴، این عنصر ژنتیکی در رفتارهای رفتاری موضوع مطالعه برای NIMH بود.)

مطالعه‌ای در سال ۲۰۰۱ در دانشگاه کارلتون (اتاوا، کانادا) که در مجله تحقیقات در آموزش کودکی منتشر شد، تلاش کرد به روش‌هایی برای پیش‌بینی اینکه کدام یک از کودکان پیش دبستانی مستعدتر عمل می‌کنند یا مشکلات تحصیلی یا اجتماعی در مدرسه را تجربه می‌کنند، بررسی شود. مطالعه با عنوان ” رفتار بازی انفرادی-فعال : متغیر نشانگر ناسازگاری در پیش دبستانی؟” به این نتیجه رسیدند که کودکان خردسالی که به تنهایی به شیوه ای بسیار فعال و پرهیاهو بازی می کنند، بیشتر در معرض مشکلات سازگاری در مدرسه هستند.

مشکلات شناسایی شده برای این گروه از کودکان شامل موارد زیر است:

  • نشان دادن دامنه توجه کمتر
  • راحت تر بودن
  • ترسوتر و خجالتی تر بودن
  • پرخاشگری بیشتری نشان می دهد و عمل می کند
  • در تست های آکادمیک برای مهارت های اولیه ضعیف تر عمل می کنند
  • نشان دادن پاسخ مثبت کمتر به حضور در مدرسه
  • نشان دادن توانایی کمتر برای ایجاد روابط مثبت با سایر کودکان

مطالعه کارلتون دو نکته را بیان کرد: اول، تحقیقات آنها هیچ مدرکی مبنی بر این که این کودکان نسبت به سایر کودکان توانایی یادگیری کمتری داشتند، ارائه نکرد، بلکه آنها به سادگی مشکلاتی را در سازگاری با مدرسه تجربه کردند. ثانیاً، انجام بازی های انفرادی برای کودکان سنین پیش دبستانی طبیعی است. با این حال، به نظر می‌رسد این حالتی است که در آن کودک به تنهایی بازی می‌کند – به شیوه‌ای بیش از حد پر شور و بیش فعال – که نشانگر مشکلات احتمالی در آینده است. محققان کانادایی این مطالعه را صرفاً برای شناسایی کودکان فعال در آینده انجام ندادند، بلکه برای یافتن آن دسته از کودکانی که می‌توانند از برنامه‌های آموزشی تخصصی و جامعی که هم نیازهای تحصیلی و هم نیازهای اجتماعی را برطرف می‌کنند، بهره‌مند شوند.

نگرانی های والدین

چه زمانی با دکتر تماس بگیرید

والدینی که فرزندشان رفتارهای منفی به نام “بازی کردن” از خود نشان می دهد احتمالاً از خود می پرسد که چه چیزی طبیعی است و چه چیزی نیست. دوستان و خانواده با نیت خوب ممکن است به آنها اطمینان دهند که وقتی رفتارهای کنش‌آمیز به وضوح بخش طبیعی رشد و تکامل نباشد، کودک «از آن رشد خواهد کرد». برخی افراد انجام رفتارها را صرفاً بخشی از فرآیند یادگیری کودکان خردسال می دانند که نیازی به کمک حرفه ای ندارد. نتایج مداخله مناسب والدین ممکن است نشان دهنده شدت واقعی رفتار باشد. مثلا،

کج خلقی پس از چهار سالگی یا در کودکان کمتر از چهار سال که بسیار مکرر و/یا طولانی مدت باشد (یعنی بیش از نیم ساعت طول بکشد) باید توسط یک متخصص مراقبت های بهداشتی ارزیابی شود زیرا ممکن است دلایل پزشکی یا روانشناختی دیگری وجود داشته باشد. هر نوع رفتاری که می تواند ناامن، آسیب رساندن به دیگران یا خودآزاری نامیده شود، احتمالاً باید توسط ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی کودک ارزیابی شود.

از جمله انواع رفتارهای نمایشی که در کودکان و نوجوانان دیده می شود و توجه حرفه ای را ایجاب می کند، موارد زیر است:

  • پاتولوژیک
  • قلدری به دیگران
  • آسیب به خود، مانند بریدن خود یا ضربه زدن به سر
  • سوء مصرف الکل یا مواد مخدر
  • مدرسه گریزی
  • گریختن
  • شرکت در فعالیت های جنسی ناایمن
  • وارد دعوا شدن
  • حمله
  • وندالیسم
  • آتش زدن
  • دزدی
  • تجاوز جنسی

منبع : مقابله با پرخاشگری کودک و کنش نمایی

بازدید : 4151
جمعه 30 ارديبهشت 1401 زمان : 10:33

عادات افراد موفق، ۱۰ کاری که افراد موفق هرگز دوبار انجام نمی دهند

افراد موفق عادت ها و سبک زندگی خاص خودشان را دارند در واقع همین مسئله باعث پیشرفت و موفقیت آن ها می شود، آن ها عادت های خاصی دارند که در زیر برخی از آن ها را بیان می کنیم:

  • یکی از عادت های افراد موفق، هدایت و پیشروی آن ها در جهت رشد و پیشرفت شان می باشد، آن ها سعی می کنند برای رسیدن به هدف شان تلاش کنند.
  • افرادی که موفق هستند هوشمندی خاصی دارند و در صورتی که تجربه ناموفقی داشته باشند و با شکست رو به رو شوند از تلاش شان دست بر نمی دارند و ناامید نمی شوند. این افراد همیشه به دنبال راهی برای رسیدن به اهداف شان هستند.
  • یکی از رمزهای موفقیت این افراد این است که از اشتباهاتشان درس می گیرند و سعی می کنند از تجربه ای که در این زمینه کسب کرده اند در جهت موفقیت در زندگی، کسب و کار یا روابط خود استفاده کنند.

در صورتی که از عادت های افراد موفق آگاه باشید می توانید با الگو برداری از آن ها سبک زندگی خودتان را تغییر دهید و در جهت پیشرفت و موفقیتتان گام بردارید.

افراد موفق چه عاداتی دارند؟

برخاستن بعد از شکست اگر چه سخت است اما امکان پذیر می باشد به همین دلیل تا جایی که امکان دارد برای رسیدن به اهداف تان باید تلاش کنید و از رو به رو شدن با موانع هراسی نداشته باشید.

برای رسیدن به اهداف و رویاهایتان باید انعطاف پذیر باشید و اگر اتفاق ها مطابق میل شما نبود مسیرتان را تغییر دهید و از این تغییر هیچ ترسی نداشته باشید.

سعی کنید موقعیت و شرایط خودتان را مورد بررسی قرار دهید تا اشتباهات گذشته برای شما تکرار نشود هم چنین نگران تاخیر و وقفه ای که در کارتان به وجود آمده است نباشید زیرا پذیرفتن شکست ودرس گرفتن از اشتباهات مانند سکوی پرشی به سمت موفقیت و پیشرفت می باشد.

۱۰ کاری که افراد موفق هرگز دوبار انجام نمی دهند

در ادامه این مقاله ۱۰ کاری که افراد موفق سعی می کنند آن را انجام ندهند را مورد بررسی قرار می دهیم:

۱٫ عادات افراد موفق، تکرار اشتباهات گذشته و گیر افتادن در تله های قدیمی

افراد موفق زمانی که با شکست در زمینه شغلی، عشقی و یا غیره رو به رو می شوند، موقعیت خود را به طور دقیق بررسی می کنند. تا بتوانند عواملی که منجر به عدم موفقیت و شکست آن ها شده است را مورد بررسی قرار دهند، از اشتباهاتشان درس بگیرند و سعی کنند آن اشتباهات را دوباره تکرار نکنند.

آن ها بعد از تغییر شرایط وبه دست آوردن آمادگی لازم، دوباره وارد عمل می شوند تا برای رسیدن به اهداف شان تلاش کنند.

۲٫ شروع به کار یا فعالیت قبل از اطمینان یافتن از صلاحیت خود

آدم های موفق اگر چه برای رسیدن به اهدافشان تلاش می کنند و به دنبال رویاهاشان می روند تا به شادکامی درونی برسند اما آن ها قبل از آن که وارد عمل شوند اطلاعات و آگاهی خود را در آن زمینه افزایش می دهند تا با آگاهی و اراده کافی برای رسیدن به موفقیت تلاش نماید.

آن ها قبل از شروع انجام کاری سوالات زیر را از خودشان می پرسند و در صورتی که به جواب قانع کننده برای سوالاتشان برسند، اقداماتی را انجام می دهند در غیر این صورت تا ریشه مشکلات را پیدا نکنند و آن را رفع نکنند هیچ اقدامی برای شروع کار صورت نمی گیرد.

  • چرا این کار را انجام می دهم؟
  • آیا شرایط و موقعیت فعلی من برای شروع این کار مناسب می باشد؟
  • آیا برای شروع این کار آگاهی و اطلاعات کافی دارم؟

۳٫ تلاش در جهت تغییر دیگران

اصراری به تغییر دیگران نداشته باشید زیرا دیر یا زود خودتان متوجه این قضیه می شوید که نمی توانید کسی را به زور تغییر دهید و یا او را مجبور به انجام کاری کنید. باید به دیگران فرصت دهید خودشان برای زندگی شان تصمیم بگیرند و با عواقبت و نتایج کارشان رو به رو شوند.

در صورتی که به این آگاهی برسید که نمی توانید دیگران را تغییر دهید، خواهید توانست بر روی رفتار خودتان کار کنید و در جهت تغییر در رفتار خود تلاش نمایید در این شرایط شاهد رشد چشم گیر در شیوه های تبادلی دیگران با خودتان خواهید بود و روز به روز به اهداف تان نزدیک تر خواهید شد.

توجه داشته باشید یکی از عادت های افراد موفق، ارتباط برقرار کردن با دیگران و داشتن ارتباط موثر با آن ها می باشد.


۴٫ عادات افراد موفق، تلاش برای راضی نگه داشتن همه

در صورتی که بخواهید همه افراد را از خودتان راضی نگه دارید خسته خواهید شد، شما نباید برای راضی کردن دیگران وقت زیادی بگذارید، بلکه باید به آن ها فرصت دهید تا به مرور زمان با مسائل آشنا شوند و شما را همان طور که هستید بشناسند.

شما بر روی اهداف تان تمرکز کنید و سعی کنید در جهت رسیدن به اهدافتان قدم بردارید، تا با رسیدن به اهدافتان موجب خشنودی دیگران شوید. در این بین باید رضایت و خشنودی افراد مهم زندگی تان در اولویت باشد.

۵٫ ترجیح دادن راحتی های کوتاه مدت بر منافع بلند مدت

افراد موفق می دانند برای این که به اهدافشان برسند باید سختی ها و شرایط سختی را تحمل کنند و آن ها ترجیح می دهند برای این که به منافع بلندمدتی برسند، این سختی ها را تحمل کرده و راحتی کوتاه مدتی داشته باشند.

به همین دلیل تسلیم شرایط سخت نمی شوند و می دانند که برای رسیدن به هدف نیاز است تا از منطقه امن و زندگی راحت شان مقداری دور شوند. این افراد قدرت ریسک پذیری زیادی دارند و از انجام کارهای جدید نمی ترسند.

۶٫ اعتماد کردن بی چون و چرا به عالی رتبه ها

انسان ها به طور طبیعی به دنبال رشد و تعالی و رسیدن به موفقیت هستند و سعی می کنند ویژگی ها و خصوصیات مثبت شان را تقویت نمایند به همین دلیل در بسیاری از مواقع جذب افراد یا چیزهایی می شوند که از نظر آن ها بی عیب و نقص هستند و باورنکردنی و استثنایی به نظر می رسند.

آن ها تمایل دارند با افرادی کار کنند که عملکرد عالی دارند و از نظر آن ها شخصیتی موفق و بلندمرتبه هستند و با این افراد رابطه دوستی برقرار می کنند.

اما توجه داشته باشید که همه افراد کامل نیستند و هر کس عیب و نقص خاص خودش را دارد .

یکی از عادت های افراد موفق این است که به خوبی با این مسئله آشنا هستند و می دانند که هر انسانی دارای عیب و نقص است و این عیب و نقص ذات وجودی جهانیان می باشد، به همین دلیل آن ها چشم بسته به کسی اعتماد نمی کنند و ابتدا سعی می کنند به طور کامل طرف را بشناسند و بعد به او اعتماد کنند.

۷٫ عادات افراد موفق، فاجعه نمایی شکست ها و تعمیم آن به کل زندگی

شکست به معنی تباه شدن زندگی نمی باشد، افرادی که در زندگی شان موفق هستند از شکست نمی ترسند زیرا آن ها شکست را مقدمه ای برای موفقیت می دانند و برای آن ها جزئی از زندگی است و آن را به تمام موقعیت های زندگی تعمیم نمی دهند.

آن ها در این زمینه آگاهی لازم را دارند و می دانند در مسیر اهدافشان با مشکلاتی رو به رو خواهند شد ولی با وجود این مشکلات و شکست ها باز هم بر روی موفقیت شان باید تمرکز داشته باشند و به دنبال علل عدم موفقیت هستند

۸٫ ناامید شدن و دست برداشتن از تلاش و کوشش

افراد موفق زمانی که با شکست و ناکامی ها رو به رو می شوند باز هم به تلاش شان ادامه می دهند و به این راحتی ناامید نمی شوند، زیرا آن ها به هدف شان باور دارند و می توانند به خوبی با تمام سختی ها و ناملایمتی هایی که در مسیر هدف برای آن ها پیش آمده است مقابله کنند و سرانجام به هدفی که می خواهند برسند.

آن ها سعی می کنند در این مسیر، اراده قوی و انگیزه کافی داشته باشند و خستگی ناپذیر به کار خود ادامه دهند، هم چنین آن ها ناامیدی و بی انگیزگی در برابر سختی ها را دشمن اصلی در راه کسب موفقیت و رسیدن به اهداف شان می دانند.

منبع : عادات افراد موفق

تعداد صفحات : 0

درباره ما
موضوعات
آمار سایت
  • کل مطالب : 437
  • کل نظرات : 0
  • افراد آنلاین : 1
  • تعداد اعضا : 0
  • بازدید امروز : 140
  • بازدید کننده امروز : 1
  • باردید دیروز : 227
  • بازدید کننده دیروز : 0
  • گوگل امروز : 0
  • گوگل دیروز : 0
  • بازدید هفته : 369
  • بازدید ماه : 1100
  • بازدید سال : 270058
  • بازدید کلی : 7497457
  • <
    اطلاعات کاربری
    نام کاربری :
    رمز عبور :
  • فراموشی رمز عبور؟
  • خبر نامه


    معرفی وبلاگ به یک دوست


    ایمیل شما :

    ایمیل دوست شما :



    کدهای اختصاصی